"ستايش بي آلايش نثار بارگاه شهشنشاهيست که در کشور هستي و دايره وجود سلطاني است مستقل و قدرت ارادتش را ظهور جمهور مکنونات عوالم برهاني است مستدل..."
(آغاز)
"... اميد که هرگاه سهو يا خطائي در اين کتاب ببينند بقلم عفو اصلاح فرمايند و بر سستي و پستي سخن عيب نجويند که اهل دول خارجه را بيش از اين اکتساب ساير السنه غير از زبان خود امکان ندارد و بالله التوفيق"
(انجام)
<رساله اي در جغرافياي ايران و جهان که بنام ناصرالدين شاه در زماني که مولف در سال ۱۲۶۶ق در تبريز به تعليم مشغول بود نگاشته شده و در يک مقدمه و پنج مطلب و يک خاتمه تنظيم شده است>
(يادداشتهاي نسخه)
<فهرستواره فارسي>: ج.۱. ص.۲۱۰
(يادداشتهاي نسخه)
<نسخه هاي خطي فارسي>: ج.۶. ص.۳۹۶۱
(يادداشتهاي نسخه)
<مشار فارسي>: ج.۲. ص.۱۵۵۴
(يادداشتهاي نسخه)
<مرعشي>: ج.۹. ص.۹۹
(يادداشتهاي نسخه)
<ملي تهران>: ج.۱. ص.۳۹۲
(يادداشتهاي نسخه)
عناوين و خطوط شنگرف، تحشيه در هامش برخي صفحات بشنگرف
(يادداشتهاي نسخه)
CF
(نوع داده محتوایی)
نسخه ديجيتال
(توصيف داده رايانه اي)
"ستايش بي آلايش نثار بارگاه شهشنشاهيست که در کشور هستي و دايره وجود سلطاني است مستقل و قدرت ارادتش را ظهور جمهور مکنونات عوالم برهاني است مستدل..."
(آغاز)
"... اميد که هرگاه سهو يا خطائي در اين کتاب ببينند بقلم عفو اصلاح فرمايند و بر سستي و پستي سخن عيب نجويند که اهل دول خارجه را بيش از اين اکتساب ساير السنه غير از زبان خود امکان ندارد و بالله التوفيق"
(انجام)
