حمد در لغت و صفي است به جميل اختياري وبه جهت تعظيم نه بطريق سخريه و استهزاء در اصطلاح فعلي است که دال باشد به تعظيم منعم از آن جهت که منعم است
(آغاز)
طالب وصول يقين را لابد است اينکه استعمال کند در دليل ضروريات سته را به آن چه منتهي شود، به ضروريات و مبالغه کند در تفحص اين تا آن که مشتبه نشود... يعني آنچه مذکور شد در ثامن از روس ثمانيه به مقاصد اشبه است و اين ظاهر شد از بيان مذکور
(انجام)بیشتر
ترجمه اي است از حاشيه <ملا عبدالله> بر قسمت منطق کتاب<تهذيب المنطق و الکلام تفتازاني> به نثر روان
(يادداشتهاي نسخه)
مولف ابتدا بخشي از متن عربي را آورده سپس آن را ترجمه و توضيح ميدهد، اين ترجمه مستقل اما ناظر بر متن است
(يادداشتهاي نسخه)
<سپهسالار>:ج.۳.ص.۴۰۷
(يادداشتهاي نسخه)
<نسخه هاي خطي منزوي>:ج.۲.ص.۱۴۹۴
(يادداشتهاي نسخه)
خطوط شنگرف
(يادداشتهاي نسخه)
CF
(نوع داده محتوایی)
نسخه ديجيتال
(توصيف داده رايانه اي)
حمد در لغت و صفي است به جميل اختياري وبه جهت تعظيم نه بطريق سخريه و استهزاء در اصطلاح فعلي است که دال باشد به تعظيم منعم از آن جهت که منعم است
(آغاز)
طالب وصول يقين را لابد است اينکه استعمال کند در دليل ضروريات سته را به آن چه منتهي شود، به ضروريات و مبالغه کند در تفحص اين تا آن که مشتبه نشود... يعني آنچه مذکور شد در ثامن از روس ثمانيه به مقاصد اشبه است و اين ظاهر شد از بيان مذکور
(انجام)
