<گفتاري فلسفي و عرفاني بر مبنا و مشرب حروفيه است که با نثري شيوا و اشعاري مناسب در بيان مبدأ و معاد و نفس انساني و سعادت دنيوي و اخروي و کلمات منقوله از عرفا و فلاسفه نگاشته شده است، در لابلاي کتاب از سيد نعمه الله ولي، استاد خالو سرلوح (مقيم شيراز و رفيق مولف) ، سيد نظام الدين احمد شيرازي (۶۸ر) و کتاب جاويدان نامه الهي ، محبت نامه الهي نام برده شده و در صلوات بر پيامبر همانند اهل سنت عمل کرده است هر فقره با عناوين چون "تذکره حتميه علي طريقه ختميه"، "فاتحه الکتاب و فاتحه الخطاب"، "حجه ملزمه محجه مفحمه" ، "آيه الکبري و حجه اخري" ، "التبيان المکت و البرهان المبکت" و غيره شروع شده است، هم چنيني از استادش مولانا ابوبکر طبيب (۹پ) نام برده است>
(يادداشتهاي نسخه) بیشتر
<مرعشي>: ج.۱۹. ص.۳۵۷
(يادداشتهاي نسخه)
<نسخه هاي خطي فارسي>: ج.۲. ص.۱۰۶۸
(يادداشتهاي نسخه)
