الحمد لواهب الحويه و العقل و الصلاه علي النبي و آلال اما بعد اعلم هداک الله انه قد اضطرب الا هواء و اختلفت آلارا في باب اتصاف المهيه بالوجود و عروضه لها بناء علي القاعده المشهوره. تحرير در دارالخلافه تهران، سنه ۱۲۹۹ ق (آغاز)
نسخه جاي سخن جنگي است فلسفي و رعفاني متعلق به يکي از فيلسوفان سده چهاردهم ايران زمين، در آن مطالب مهمي در شرح و تفسير احاديث دشوار ذکر شده است. (يادداشتهاي نسخه) شنبه رجب ۱۲۹۹ه.ق پايان کتابت (ش۳) در دارالخلافه، و همان تاريخ و همان محل پايان کتابت (ش۴) و رمضان ۱۳۰۳ه.ق پايان کتابت (ش۵) و نستعليق محمد علي شريف چهارشنبه ۲۴ ربيع الثاني ۱۲۹۹ه.ق در مدرسه قريه بيدخت پايان کتابت (ش۱۳) و مورخ دوشنبه دوم شوال ۱۲۹۸ پايان کتابت (ش۱۷) (يادداشتهاي نسخه) در حاشيه صفحه آخر چند بيت شعر از ابوعلي سينا به قمل "رضا بن محمد" و مطلبي در "مراد از فناء في الله" نگاشته شده است (يادداشتهاي نسخه) چند صفحه نانويس است (يادداشتهاي نسخه) رکابه نويسي دارد (يادداشتهاي نسخه) کتابشناسي ملاصدرا، ص ۱۲۷-۱۲۹ (يادداشتهاي نسخه) مجلس۹: ۲۵۳ (يادداشتهاي نسخه)
