در سال ۱۹۷۲ میلادی و همزمان با بازسازی مسجد جامع صنعا در یمن، گنجینهای ارزشمند از نسخههای خطی بسیار کهن کشف شد. از میان این مجموعه، اوراقی موسوم به «نسخهی خطی صنعا» یا «پالمپسست صنعا» (Sana'a Palimpsest) توجه ویژهی پژوهشگران را به خود جلب کرد. اهمیت این نسخه نه تنها به قدمت چشمگیر آن بازمیگردد – که تاریخگذاری آن را حدود چهار دهه پس از درگذشت پیامبر اسلام (در سال ۶۳۲ میلادی) تخمین میزند – بلکه به دلیل ویژگی منحصربهفردِ لایههای نوشتاری آن است. این دستنوشته دارای دو لایهی متنیِ رویی و زیرین است که هر دو حاوی آیاتی از قرآناند، اما در رسمالخط و ترتیب سورهها با یکدیگر تفاوتهایی دارند. همین ویژگیها، نسخهی صنعا را به یکی از مهمترین شواهد در مطالعات تاریخیِ قرآن تبدیل کرده و بحثهای علمی گستردهای را دربارهی روند تثبیت و رسمیسازی متن قرآن در دوران خلافت عثمان برانگیخته است. (يادداشت توصيفی) مقدمه و پيشگفتار اثر حاضر به زبان عربی و انگلیسی کتاب آمده است (يادداشت کلی)
