مصحف مشهد حسینی، یکی از کهن‌ترین نسخه‌های قرآنی محفوظ در جهان اسلام است. این مصحف که زمانی در «مشهد حسینی» قاهره نگهداری می‌شد، هم‌اکنون به کتابخانه مرکزی نسخ خطی در منطقه سیده زینب قاهره منتقل شده است. بر اساس پژوهش دکتر سعاد ماهر، قدمت این نسخه به نیمه دوم قرن اول هجری می‌رسد، هرچند پژوهشگرانی چون صلاح‌الدین المنجد این قدمت را رد کرده و آن را متعلق به قرن اول نمی‌دانند. دکتر طیار آلتی قولاج، محقق اصلی این اثر، پس از مقایسه این مصحف با دیگر نسخه‌های منسوب به عثمان (از جمله نسخه‌های توپکاپی و موزه آثار ترکی-اسلامی) به این نتیجه رسیده است که نه این مصحف، مصحف شخصی عثمان بن عفان است و نه یکی از آن شش مصحفی که به امصار فرستاده شد. با این حال، این نسخه به دلیل قدمت، ویژگی‌های رسم‌الخطی و اهمیت تاریخی، یکی از ارزشمندترین مصادر مطالعه رسم‌المصحف و تاریخ کتابت قرآن به شمار می‌رود. پژوهش حاضر با مقایسه این نسخه با پنج مصحف کهن دیگر (شامل مصحف صنعاء، مصحف توپکاپی، مصحف موزه آثار ترکی-اسلامی، مصحف مدینه منوره و مصحف چاپی ملک فهد) تلاش کرده است تا تفاوت‌های املایی و رسم‌الخطی میان آن‌ها را شناسایی و ثبت کند. نویسنده در پایان اذعان داشته که علیرغم دقت فراوان، احتمال وقوع خطا در فرایند مقابله و خوانش حروف وجود دارد و امیدوار است پژوهشگران آینده با دقت بیشتری به مطالعه این گنجینه ارزشمند بپردازند. (يادداشت توصيفی) مقدمه و پيشگفتار اثر حاضر به زبان عربی و انگلیسی کتاب آمده است (يادداشت کلی)
