<مثنوي بلند و داستان واري است که درآن حکايت بهم رسيدن دو عاشق دلداده بنامهاي شاهزاده جمشيد و خورشيد بانو و حوادث و جرياناتي که بر آنها گذاشته بنظم کشيده و سرودن آن در سال ۱۱۴۷ق مطابق بيت ذيل پايان يافته است" پي تاريخ اتمام خيالش / فکن ميم از شبستان وصالش / نام مزبور شاعر در ترقيمه کاتب و عطف ديوان آمده و در لابلاي متن تخلص شاعر "مستور" ذکر شده است، نام کتاب نيز در بيت هاي آخر چنين آمده است: ز فضل ايزدش اتمام کردم "شبستان وصالش" نام کردم >
(يادداشتهاي نسخه) بیشتر
جاي عناوين سفيد مانده است
(يادداشتهاي نسخه)
