کتابنامه: ص. ۱۹۴ - ۱۹۹؛ همچنين به صورت زيرنويس
کتابهاي آسماني که در قرآن کريم نام برده شده اند دو گونه اند: 1. کتابهاي تدويني الهي. اين کتابها بر اساس شريعت هر امتي بر پيامبران آنها نازل ميشود, مثل: زبور, تورات، انجيل و قرآن. 2. کتابهاي تکويني الهي. مراد از اين کتابها حقايقياند که در تدبير الهي نسبت به نظام آفرينش تأثير بسزايي دارند. اين کتابها عبارتند از: عرش، کرسي، قلم، لوح محفوظ، لوح محو واثبات، کتاب مکنون، کتاب مبين، کتاب مسطور و امام مبين. از ديدگاه مفسرين شيعه منظور از کتابهاي الهي, همان علم خداي سبحان درباره حوادث نظام هستي است؛ گرچه همه کتابهاي الهي يک عنوان دارند, ولي همه آنها در يک مرتبه نيستند. مرتبه اعلي آن ام الکتاب يا همان لوح محفوظ است که هيچ گونه تغييري در آن راه ندارد. مرتبه پس از لوح محو و اثبات است که قابل تغيير و تبديل مي باشد. مرتبه عرش از کرسي و لوح از قلم برتر است. کتاب هاي الهي با قضاء و قدر و بداء ارتباط تنگاتنگي دارند. قضاء الهي در محدوده لوح محفوظ بوده و تغييري در آن رخ نمي دهد, و هر آنچه که حکم شود حادث خواهد شد. بداء و قدر در محدوده لوح محو و اثبات هستند. اختيارات انسان هيچ خللي در علم الهي ايجاد نمي کند. خداي سبحان از ازل همه امور را با علل و اسبابش در محدوده لوح و اثبات تنظيم کرده است. بنابراين اگر کسي با انجام دادن برخي از کارها مثل صدقه و صله رحم عمر طولاني به دست مي آورد, يا بر عکس که با قطع رحم عمرش کوتاه مي شود؛ خداي متعال از ازل نتيجه صله رحم را با افزايش طول عمر و قطع رحم را با کاهش عمر قرار داده است. و از طرفي خداي حکيم در محدوده لوح محفوظ از ابتدا مي دانست که عمر صله رحم کننده افزايش و قطع رحم کننده کاهش ميصيابد. پس اختيارات انسان از محدوده علم خدا خارج نيست.
بیشتر
