به شماره [۳۱۶۳] مراجعه شود
(يادداشتهاي نسخه)
ديباچه منثور در ابتدايش آمده است و برگ آخر افتاده است
(يادداشتهاي نسخه)
خطوط شنگرف و عناوين سياه ، تصضحيح درهامش صفحات
(يادداشتهاي نسخه)
مثنوي است عرفاني در تفسير و تاويل سوره سبع المثاني<حمد>که خود آن را به دو نام خوانده است و سپس گزارش به نثر بر آن نگاشته و بنام<مجمع البحار>خوانده است، در اين مثنوي پس از حمد سوره فلق و ناس و آنگاه حديث<ما الحقيقه> را رويهم نزديک به ۵۰۰۰بيت گزارش کرده و به سال ۱۳۲۹ق در کرمان بچاپ رسيده است
(يادداشتهاي نسخه) بیشتر
<مجلس>:ج.۲۵.ص.۲۲۳
(يادداشتهاي نسخه)
<الذريعه>:ج.۳.ص.۲۹
(يادداشتهاي نسخه)
<الذريعه>:ج.۱۲.ص.۱۲۹
(يادداشتهاي نسخه)
<نسخه هاي خطي فارسي>:ج.۱.ص.۶
(يادداشتهاي نسخه)
<نسخه هاي خطي فارسي>:ج.۴.ص.۲۶۵۴
(يادداشتهاي نسخه)
<مشار فارسي>:ج.۱.ص.۲۲۰
(يادداشتهاي نسخه)
عناوين منثور شنگرف، کاتب بقدر ذوق خود در تنقيح و تصحيح اغلاط نسخه قبلي کوشيده است، مثنوي<لوامع الجمال>و<معراج الاعتدال>و برخي اشعار متفرقه بصورت ناقص آمده است
(يادداشتهاي نسخه)
