<مولف که موذن آستانه مبارکه حضرت احمد بن کاظم (ع) معروف به شاهچراغ شيراز بوده و مشرب عرفاني مطابق طائفه ذهبيه داشته رساله حاضر را پس از يک مکاشفه بصورت جذبه اي و کشفي در اثبات عقيده اماميه مبني بر عدم جبر و عدم تفويض و حقانيت راي امر بين الامرين نگاشته است، در برگ (۴ر) مولف از ديگر تاليفش بنام "مراه الوجود" در شرح بقعه اسکندريه و "حقيقه الامر" تاليف نظام الدين العلما تبريزي (۱۳۲۶ق) و قطب الدين محمد نيريزي و قصيده "ابداعيه" نام برده است>
(يادداشتهاي نسخه) بیشتر
عناوين سياه، در پايان کتاب "قصيده عزيبيه" در ۳۵ بيت و "غزل معجب" در ۱۲ بيت و قصيده شهوديه در ۱۷ بيت از مولف در پايان نسخه آمده است ، در هامش برخيصفحات حاشيه اي مبني بر تحسين و تمجيد از مولف براي مطلب نوشته شده آمده با عنوان "مرحبا بک ايها الشيخ الموذن خبراک الله خيرا و طيب فاک" و خاطر نشان ساخته هرجا حاشيه اي با امضاي "جيم" آمده باشد به مجدالاشراف ميرزا جلال الدين محمد متولي باشي شاهچراغ تعلق دارد، حواشي با امضاي جيم و غيره و در حاشيه صفحات آمده است
(يادداشتهاي نسخه) بیشتر
