مولف چون استادي در علم تفسير ندديه به فکر آن افتاده است تا کتاب تفسيري جهت مراجعات خود بنگارد و از تفاسيري چون <صافي، مجمع البيان، کشاف و انوار التنزيل> بهره برده و کتاب حاضر را تاليف نموده است و به سال ۱۱۱۲ از آن فارغ شده و آن را به نام <شاه سلطان حسين صفوي> ناميده است.
(يادداشتهاي نسخه) بیشتر
نسخه حاضر از <آغاز فاتحه الکتاب تا پايان سوره بقره> را داراست.
(يادداشتهاي نسخه)
تصحيح شده با حواشي برخي به نقل از <شيخ بهائي>
(يادداشتهاي نسخه)
در دو برگ آغازين چند يادداشتتفسيري پراکنده به خط مولف و ياداشتي پاک شده از همو ظاهرا در وقف کتاب با <مهر بيضوي عبده يوسف الحسيني> ديده ميشود.
(يادداشتهاي نسخه)
