<عقايد شيعه را در سه مقام و يک خاتمه توضيح داده: مقام اول : خداشناسي، در دو سپاس واجب الوجود و صفات او ، مقام دوم: پيامبري ، در يک فاتحه و چهار رکن، مقام سوم : امامت ، در دوازده اصل و يک خاتمه در معاد. بحث امامت به تفصيل آمده است. اين کتاب در روز سه شنبه هفتم ربيع الاول سال ۱۰۶۷ در هند به اتمام رسيده است>
(يادداشتهاي نسخه) بیشتر
<الذريعه>: ج۹. ص.۱۶۷- ج.۱۲. ص.۲۰۱
(يادداشتهاي نسخه)
<نسخه هاي خطي ، منزوي>: ج.۲. ص.۹۵۸
(يادداشتهاي نسخه)
<فرهنگ سخنوران>: ص.۱۱۰
(يادداشتهاي نسخه)
عناوين و خطوط شنگرف ،
(يادداشتهاي نسخه)
<حاشيه اي به فارسي بر حاشيه ملا عبدالله بر تهذيب المنطق که ملاعليرضا براي تعليم شاگردش ميرزا ابراهيم خان آن را تأليف کرده است.>
(يادداشتهاي نسخه)
<الذريعه>:ج.۶.ص.۶۱
(يادداشتهاي نسخه)
<مشار فارسي>:ج.۱.ص.۱۱۴۲
(يادداشتهاي نسخه)
<حاشيه مختصري به فارسي است که آن را هنگام تعليم شاگردش <ابراهيم خان> نگاشته است. اين حاشيه در پايان <حاشية ملا عبدالله> مکررا چاپ شده است. <آقا بزرگ> احتمال داده ايت که مولف همان ميرزا <علي رضا تجلي> (۱۰۸۵) صاحب تفسير <التجلي> باشد.>
(يادداشتهاي نسخه) بیشتر
حاشيه ميرزا علي رضا بر "حاشية ملا عبدالله" که به زبان فارسي است به اين کتاب ضميمه شده است در ضمن گرچه از اين فرد در کتاب نامي غير از ميرزا عليرضا ذکر نشده است ولي آقا بزرگ تهراني در "الذريعه" به احتمال او را ميرزا عليرضا تجلي معرفي نموده است
(يادداشتهاي نسخه) بیشتر
مجموعه ۲۹۶ (برگ ۸۶ - ۱۲۱)
(يادداشتهاي نسخه)
